หลวงตาหงำ วัดมะขามเฒ่า เสกฝิ่นให้เป็นใบชา


หลวงตาหงำ วัดมะขามเฒ่า เสกฝิ่นให้เป็นใบชา

หากกล่าวถึง หลวงตาหงำ ท่านเป็นศิษย์สายวัดปากคลองฯยุคเก่าที่ทันองค์หลวงปู่ศุข ไม่ใช่หลานศิษย์ เหลนศิษย์ และสันนิษฐานว่าหลวงปู่ศุขน่าจะเป็นพระอุปัฌชาย์บวชให้ท่าน ท่านบวชอยู่ได้ระยะหนึ่งก็ลาสิกขาบทไป และกลับมาบวชใหม่อีกครั้งหลังจากที่หลวงปู่ศุขมรณะภาพแล้ว

ท่านอยู่วัดปากคลองฯมาเนิ่นนาน แต่ท่านไม่ยอมรับตำแหน่งเจ้าอาวาส รับแต่รักษาการไว้เท่านั้น หลวงตาหงำเป็นพระที่ชาวบ้านโดยเฉพาะชาวตลาดวัดสิงห์ ให้ความเคารพนับถือกันถ้วนหน้า ท่านใช้วิชาความรู้ของท่านช่วยเหลือชาวบ้านอย่างไม่เลือกชั้นวรรณะ ความเป็นอยู่ของท่านเป็นไปอย่างสมถะเรียบง่ายและไม่ชอบโอ้อวดสรรพคุณ

แต่อาจจะมีความประพฤติที่เป็นไปในทางโลกวัชชะบ้าง นั่นก็คือการดูดฝิ่นของท่าน แต่สำหรับชาวบ้านเองไม่ได้ถือสาหาความท่านแต่อย่างไร เพราะท่านไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้ใด มิหนำซ้ำยังเป็นที่พึ่งพาอาศัยของชาววัดสิงห์แทบจะไม่เว้นหลังคาเรือน ถึงกระนั้นกฎหมายก็มิได้รับฟัง เจ้าหน้าที่ตำรวจยังคงต้องปฏิบัติตามหน้าที่ แต่ไม่ว่าเจ้าหน้าที่ทางบ้านเมืองหรือคณะพระสังฆาธิการก็ไม่สามารถเอาผิดกับท่านได้ ท่านสามารถทำฝิ่นให้เป็นใบชาได้ในพริบตาด้วยอำนาจจิตของท่าน คล้ายๆกับเรื่องราวของหลวงพ่อเคลือบ วัดหนองกระดี่ จังหวัดอุทัยธานี

ในด้านวัตถุมงคลนั้นมีพระพิมพ์สี่เหลี่ยมประภามณฑลพิมพ์หนึ่งที่จัดสร้างในขณะที่ท่านทั้ง ๒ ยังมีชีวิตอยู่ จากคำบอกเล่าของผู้ที่เคยช่วยเทพระพิมพ์นี้ จัดสร้างขึ้นราวๆปี ๒๕๐๐ ต้นๆ โดยจะเห็นได้ว่า พระพิมพ์รุ่นไฟลวกมือของหลวงพ่อฤาษีลิงดำที่จัดสร้างตั้งแต่อยู่วัดปากคลองฯเมื่อปี พ.ศ.๒๕๐๘ ก็มีศิลปะและวิวัฒนาการไปจากพระพิมพ์รุ่นนี้

ซึ่งมักจะรู้จักกันดีในนาม “พระหลวงตาหงำ” มีด้วยกัน 2 เนื้อคือเนื้อชินเงินและเนื้อชินเขียว แต่ที่ขึ้นชื่อที่สุดของหลวงตาหงำต้องยกให้ลูกอมเทียนของท่านที่ดีเด่นทางเมตตามหานิยมและป้องกันเขี้ยวงาได้ชะงัดนักโดยเฉพาะเรื่องสุนัขถือว่าเป็นประสบการณ์ที่เล่าขานกันหนาหู ภายในลูกอมเทียนของท่านบางลูกก็บรรจุด้วยกระดาษลงอักขระ บางลูกก็บรรจุเม็ดมะกล่ำตาควายซึ่งเป็นต้นไม้เก่าแก่ของวัดปากคลองฯ มีสัณฐานคล้ายรูปหัวใจมีวรรณะสีแดงเลื่อม

อำนาจทางเมตตาของท่านนี้มีเรื่องเล่าต่อกันมาว่าครั้งหนึ่งเมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาจับท่าน ในมือต่างถือปืนทำท่าทำทางแบบเอาเป็นเอาตายกล่าวว่าท่านในทาง เสียๆหายๆหลายประการ แต่สุดท้ายเมื่อเข้าพบหลวงตาหงำเข้าแล้วก็กลับเกิดอ่อนน้อมถ่อมตนหมอบกราบ ท่านอย่างสิโรราบยกเลิกความคิดที่จะมาจับตัวท่านไปเสียสิ้น มิหนำซ้ำยังมอบอาวุธปืนเหล่านั้นให้กับหลวงตาหงำแล้วพากันฝากตัวเป็นศิษย์ท่านทุกนาย หลวงตาหงำมรณะภาพเมื่อประมาณปี 2510 หลังจากที่ท่านมรณะภาพปรากฎว่าพวกจิ้งจก ตุ๊กแก ในกุฏิท่านล่วงลงมาตายเกลื่อนกลาด เป็นเรื่องแปลกอยู่เช่นกัน

และแม้แต่พระผงรูปเหมือนที่แจกในงานศพของท่านก็ยังมีประสบการณ์ทางด้านคงกระพันส่วนด้านเขี้ยวงาก็ให้ผลเป็นที่ประจักษ์ได้ดีไม่แพ้ลูกอมเทียนที่ท่านสร้างเลยทีเดียว

ขอบคุณข้อมูลจาก แอพเกจิ

เป็นยังไงกันบ้างกับหลากหลายเรื่องราวที่เพจเรื่องเล่าชาวสยามได้นำมาเล่าต่อของตำนาน บทความนี้นำมาเผยแพร่เพื่อศึกษาเผยแผ่บารมีเป็นสังฆบูชา และเทิดทูนเกียรติบุคคลคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านผู้มีพระคุณ ทั้งนี้โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน บางเรื่องอาจเป็นความเชื่อส่วนบุคคล


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!