“หมอภาคย์”ไขปริศนาภาพศักดิ์สิทธิ์ที่แขวนติดตัวประจำ เป็นฆราวาสจอมขมังเวทชื่อดัง ผู้สร้างตำนานคงกระพัน


“หมอภาคย์”ไขปริศนาภาพศักดิ์สิทธิ์ที่แขวนติดตัวประจำ เป็นฆราวาสจอมขมังเวทชื่อดัง ผู้สร้างตำนานคงกระพัน

หากกล่าวถึง หมอภาคย์ หรือ พ.อ.นพ.ภาคย์ โลหารชุน ผบ.พัน.สร.ท่านมีวัตถุมงคลอะไรที่ห้อยติดตัวเป็นประจำ สิ่งนั้นคือ ภาพถ่ายพ่อเที่ยง น่วมมานา ฆราวาสขมังเวทย์ชื่อดัง ปรมาจารย์ด้านสักยันต์ ไม่เป็นสองลองใคร ทั้งด้านคงกระพัน แคล้วคลาด หรือแม้ทางเมตตา

อาจารย์เที่ยง น่วมมานา เป็นอาจารย์สักตั้งแต่หนุ่มๆ ตั้งแต่สมัยอินโดจีน ท่านจะขึ้นชื่อนักเรื่องความเหนียว สำนักมีดีนี่เหนียวนัก แม้ศิษย์รุ่นปัจจุบันก็คงนัก จนเป็นที่เลื่องลือ จนคนลืมไปว่า พ่อเที่ยงนอกจากจะเหนียวแล้ว วิชาเมตตามหาเสน่ห์ ท่านก็ทำได้ตั้งแต่เป็นวัยรุ่น ดังที่ท่านเคยเล่าให้หลวงพ่อสมศักดิ์ วัดบุญบางสิงห์ฟังว่า

เรียนวิชาสักหนุมานสามหน้าแปดกรแผลงฤทธิ์จากครูจรูญเอาพอทำเนา นะครับ เป็นคนวัดราชบพิตรมาโตแถวบ้านขมิ้นได้ภรรยาเป็นชาวอาจสามารถ เลยเว้าอีสานบ่อยบางคนเข้าใจว่าแกเป็นคนร้อยเอ็ดด้วยซ้ำไป เรียนอะไรมาเยอะแต่ที่สำคัญมากกว่านั้น พ่อเที่ยงยามมีชีวิตอยู่เป็นคนจริง คนดีมีศีลธรรม ขนาดป่วยอยู่ยังคิดแต่ทำบุญสุนทาน ไม่เคยพูดจาหลอกลวงคนเคารพคุณพ่อแม่อาจารย์มากที่สุดเคยพลัดตกจากหิ้งบูชาที่บ้านเป็นชั้น ๆลงมากระแทกเข็มสักเข้าที่แขนซ้าย ปลายเหล็กเยินยู่ต้องมานั่งดัดปรับปลายเข็ม แต่หนังพ่อเที่ยงเพียงมีรอยเนื้อยู่ ๆไม่มีแม้รอยเลือดยางบอน แกยังไม่คุยโอ้อวดเพียงบอกว่าหนังคนแก่มันย่นเองเลยไม่เข้าวิชาสำคัญมียันต์บัวคู่ หมูทองแดง ตะกรุดมหารูดพิชัยสงคราม ยันต์ผ้าเช็ดหน้าอื่น ๆ

ท่านอาจารย์เที่ยงท่านนี้พูดได้แต่ไทยกลางกับอีสาน มอญบ้างเท่านั้นครับใต้พ่อเที่ยงแกพูดไม่เป็นครับ เป็นลูกศิษย์ปู่ทอง อาจารย์แดงวัดบัวแก้วอายุ ๑๐๔ ปี อาจารย์ชิต (ฆราวาส)ภายหลังพ่อเที่ยงรับมาอุปการะที่บ้านจนมรณกรรมไป เรียนวิชากับท่านอาจารย์แสง บางลำภูตรอกไก่แจ้ เรียนวิชากับหลวงปู่จันทร์วัดนางหนูอาจารย์นิลวัดตึก อาจจารย์แหล่ม อาจารย์ลิปทุมธานี เรียนหมูทองแดงจากอาจารย์ม่องครูพม่า เรียนกัมมัฏฐานจากท่านอาจารย์ชุ่ม วัดอัมรินทร์ เรียนวิชากับพ่อสุ่น พญาไม้ ปู่เทียนวัดโบสถ์ เคยไปพบพ่อเหลือวัดสาวชะโงกเรียนอะไรหรือไม่ไม่ทราบแต่พ่อเหลือเคยมอบปลัดตัวครูมาให้ตัวหนึ่งเลื้อยส่ายไปมาขณะพ่อเที่ยงสักให้ลูกศิษย์

ในตอนที่ท่านเป็นวัยรุ่น ท่านได้ไปบวชเณรกับพระอาจารย์ของท่าน ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสอยู่วัดแห่งหนึ่ง เมื่อบวชเณรแล้ว ท่านได้อยู่รับใช้ที่กุฏิเจ้าอาวาส มีอยู่บ่ายวันหนึ่ง ขณะที่ท่านกำลังเรียนลบผงอยู่ มีญาติโยมกลุ่มหนึ่งมาหาเจ้าอาวาส ท่านจึงไปจัดหมากพลู น้ำร้อนน้ำชาไปต้อนรับแขก และบอกพวกโยมว่าเจ้าอาวาสไปธุระจะกลับก็ค่ำ

เมื่อพวกโยมกินหมากพลู น้ำร้อนน้ำชาแล้ว กลับชวนพ่อเที่ยงคุย แบบไม่ยอมเลิก แม้เย็นแล้วยังไม่ยอมกลับ พ่อเที่ยงตอนนี้รู้แล้วว่าพวกโยมโดนอานุภาพผงวิเศษที่ติดมือท่านเข้าไปแล้ว แต่ท่านยังไม่ได้เรียนวิธีถอน เลยต้องเลยตามเลย เมื่อเจ้าอาวาสกลับมาตอนค่ำ เห็นญาติโยมยังนั่งรออยู่ ก็รู้สึกเอะใจ พ่อเที่ยงรีบเข้าไปกระซิบบอกอาจารย์ว่า พวกโยมโดนผงเข้าไปจึงไม่ยอมกลับ หลวงพ่อช่วยถอนทีเถิด หลวงพ่อท่านจึงนำน้ำมนต์มาพรมให้โยมเหล่านั้น โยมพวกนั้นมีอาการสะดุ้งเล็กน้อย แล้วก็มองดูเห็นว่าค่ำแล้ว จึงชวนกันกลับ

เมื่อเข็มทองล.พ.สวัสดิ์ปะทะเข็มสักพ่อเที่ยง

มีอยู่วันหนึ่ง ผู้เล่ากับเพื่อนสองคน ได้ไปสักยันต์กับพ่อเที่ยง โดยผู้เล่ากับเพื่อนได้ช่วยกันดึงหนังเพื่อนอีกคนให้พ่อเที่ยงสัก ตอนแรกก็สักไปปรกติ แต่สักพักนึง มีเสียงโลหะกระทบกันดังจิ๊กๆๆ ตอนแรกผู้เล่าไม่ได้สนใจอะไร แต่เพื่อนสงสัยถาม”มึงได้ยินเสียงอะไรไหมวะ” ผู้เล่าจึงตั้งใจฟัง ก็ได้ยินเสียงเหมือนโลหะกระทบกัน จึงพยายามมองหาว่าเสียงมาจากไหน ก็พบว่าอยู่ข้างหน้านี่เอง พอพ่อเที่ยงแทงเข็มทุกครั้ง จะได้ยินเสียงทุกครั้ง เมื่อสังเกตดูจึงเห็นว่าพอแทงเข็มสัก ก็จะมีเข็มทองวิ่งทแยง๔๕องศามารับ อ.ป่องสังเกตเห็นจึงบอกพ่อเที่ยง แต่ยังไม่ได้พูดอะไร พ่อเที่ยงท่านพูดว่า “รู้แล้ว” พ่อเที่ยง ท่านจึงยกเข็มสัก ยกมือบอกเล่าครูบาอาจารย์ แล้วบอกคนที่สักว่า ทำใจยอมรับ อย่าคิดต่อต้าน แล้วท่านจึงลงมือสักต่อ คราวนี้เข็มทองไม่ออกมาต่อต้าน เมื่อสักเสร็จแล้ว พ่อเที่ยงจึงถามว่าไปฝังเข็มใครมา ผู้เล่ากับเพื่อนเลยบอกท่านว่า ไปฝังเข็มกับหลวงพ่อสวัสดิ์มา พ่อเที่ยงได้เอ่ยชมว่า เข็มเขาเสกได้เข้มขลังนัก

อาจารย์ป่อง น่วมมานา

ก่อนท่านจะเสีย ได้บอกล่วงหน้าไว้หนึ่งปีว่าไหว้ครูปีหน้า(ปี๒๕๓๑) อายุ๗๖ปี ถ้ารอดก็อยู่เกือบร้อยถ้าไม่ก็ตาย ที่สุดก็ตายในวันถัดจากวันไหว้ครูในปี ๒๕๓๑ ไปสามวันคือวันที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๑ ประสบการณ์วิชาพ่อเที่ยงมีมากมายจนไม่อาจสาธยายหมดในวันนี้ได้แต่เหนือกว่าอื่นใด ท่านเป็นอาจารย์จริง ๆไม่ยกตนข่มท่าน สั่งสอนให้ประพฤติตนในศีลในสัตย์เคารพคุณพ่อแม่ครูอาจารย์

เป็นยังไงกันบ้างกับหลากหลายเรื่องราวที่เพจเรื่องเล่าชาวสยามได้นำมาเล่าต่อของตำนาน บทความนี้นำมาเผยแพร่เพื่อศึกษาเผยแผ่บารมีเป็นสังฆบูชา และเทิดทูนเกียรติบุคคลคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านผู้มีพระคุณ ทั้งนี้โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน บางเรื่องอาจเป็นความเชื่อส่วนบุคคล


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!